Artykuły

W okresie od początku lat 70-tych XX wieku zaobserwowaliśmy kolejny rozwój w gięciu blach. W tym okresie rozwijała się również sama budowa walcarki, a producenci zaczęli różnicować rodzaje walcarek w zależności od przeznaczenia i możliwości gięcia blach. Wszystkie trzy walce w dużych walcarkach były już napędzane przez niezależne od siebie silniki hydrauliczne. To wyeliminowało potrzebę użycia sprzęgła i było bardziej odpowiednie dla dużych, ciężkich maszyn.

Czytaj więcej...

Rolki w walcarkach miały zwykle kształt piramidy jak na Rys.2. To rozwiązanie wiązało się z niewywalcowanymi końcami blachy (płaskie końce). Odcinek blachy od punktu w którym blacha dotyka rolki górnej do moment w którym blacha styka się z rolką dolną pozostawał prosty. W poprzednim artykule ‘Współczesna historia projektowania walcarek i wybór niektórych maszyn – część pierwsza’ omówiono niektóre sposoby radzenia sobie z tym problemem.

Czytaj więcej...

Gięcie blach z żelaza kutego za pomocą przepuszczanie blachy przez zestaw walców datuje się na koniec XVIII wieku, kiedy to Henry Cort, angielski mistrz żelaza wywalcował obręcze do beczki w latach 80-tych tegoż wieku. Walcarki były początkowo niewielkie i były obsługiwane ręcznie lub w bardziej zaawansowanych walcarkach za pomocą ręcznie obsługiwanych przerzutek.

Czytaj więcej...

Kryształy bądź „ziarna” z których zbudowana jest stal oraz żelazo składają się z niezmiernie małych sześcianów powstałych z milionów atomów. Długość ścian pojedynczego sześcianu to mniej niż 0.00001 cala, zbyt mało żeby być dostrzegalnym nawet pod najdokładniejszym mikroskopem. Dostrzegalne są natomiast nieregularne kształty kryształów i ziaren składających się z ogromnych ilości wspomnianych sześcianów.

Czytaj więcej...